پالیسی دسترسی باز

مجله دیوان از سال ۲۰۲۰ (شماره ۱) انتشار تمامی مقالات علمی خود را تحت مجوز Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International (CC BY-NC 4.0) آغاز کرده است. این مجله یک مجلۀ دسترسی آزاد (Open Access) است و تمامی محتوای آن بدون دریافت هیچ‌گونه هزینه‌ای برای کاربران یا مؤسسات آنان در دسترس قرار دارد. به‌جز در موارد استفاده‌های تجاری، کاربران مجازند بدون نیاز به کسب اجازه قبلی از ناشر یا نویسنده، مقالات این نشریه را مطالعه، دانلود، تکثیر، چاپ، جست‌وجو کرده یا به متن کامل آن‌ها پیوند دهند. این سیاست مطابق با تعریف ابتکار دسترسی آزاد بوداپست (BOAI) است. نشریۀ دیوان نام خود را در فهرست امضاکنندگان ابتکار دسترسی آزاد بوداپست ثبت کرده است.

مشاهدۀ امضا:
https://www.budapestopenaccessinitiative.org/sign/signatures/


«دسترسی آزاد» اصطلاحی جامع است که هم دسترسی آزاد رایگان (Gratis Open Access) و هم دسترسی آزاد با مجوز (Libre Open Access) را دربر می‌گیرد. بیش از ۲۰ سال پیش، دسترسی آزاد به محتوایی اطلاق می‌شد که بدون هزینه در دسترس بود. این نوع دسترسی امروزه با عنوان دسترسی آزاد رایگان شناخته می‌شود. با گذشت زمان و گسترش مفهوم دسترسی آزاد، ضرورت شفاف‌سازی حقوق کاربران در استفاده از محتوا مطرح شد. در این نوع دسترسی، علاوه بر حذف موانع مالی، دست‌کم بخشی از محدودیت‌های مجوزی نیز برداشته می‌شود که از آن با عنوان دسترسی آزاد با مجوز یاد می‌شود. سطوح مختلفی از مجوزهای استفاده مجدد (مانند استفاده تجاری، ترجمه و غیره) وجود دارد که در قالب شش نوع مجوز Creative Commons مشخص شده‌اند؛ ازاین‌رو، گونه‌های متعددی از دسترسی آزاد با مجوز نیز وجود دارد (https://publicationethics.org/user/1277944).
ناشر بر این باور است که برای کارآمدی واقعی دسترسی آزاد، حقوق کاربران از طریق مجوزها و همچنین مالکیت حق نشر باید به‌طور شفاف مشخص شود.

با ارسال مقاله به مجله، نویسندگان به‌طور ضمنی شرایط زیر را می‌پذیرند:

  1. حق نشر مقالۀ منتشرشده تحت مجوز CC BY-NC 4.0 متعلق به نویسنده است.
  2. نویسندگان به این مجله اجازه می‌دهند مقاله را منتشر کرده و خود را به‌عنوان ناشر اصلی معرفی کند.
  3. نویسندگان حق استفاده آزاد از مقاله را به هر شخص ثالثی اعطا می‌کنند، مشروط بر آنکه نام نویسندگان اصلی و اطلاعات ارجاع به‌درستی ذکر شود.
  4. هیچ‌یک از مفاد این مجوز، حق نویسنده را در حفظ تمامیت علمی و مالکیت اثر محدود یا مخدوش نمی‌کند.
  5. تمامی حقوق تجاری مربوط به مقاله متعلق به نویسندگان است.

مقالات منتشرشده در این مجله تحت مجوز Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International (CC BY-NC 4.0) منتشر می‌شوند. این مجوز اجازه استفاده، توزیع و بازتولید غیرتجاری و نامحدود اثر را در هر رسانه‌ای می‌دهد، مشروط بر آنکه به اثر اصلی به‌درستی استناد شود.
CC BY-NC 4.0:
https://creativecommons.org/licenses/by-nc/4.0/deed.en

تا زمانی که شرایط مجوز رعایت شود، اعطا‌کننده مجوز نمی‌تواند این آزادی‌ها را لغو کند.

شما آزاد هستید که:

  1. اشتراک‌گذاری: نسخه‌برداری و بازتوزیع محتوا در هر قالب یا رسانه
  2. اقتباس: بازترکیب، دگرگونی و توسعۀ محتوا

با رعایت شرایط زیر:

  1. ذکر منبع (Attribution): باید اعتبار مناسب به نویسنده داده شود، پیوند مجوز ارائه گردد و در صورت اعمال تغییرات، به آن اشاره شود؛ این کار باید به‌گونه‌ای انجام شود که نشان‌دهندۀ تأیید شما یا استفاده‌تان از سوی اعطا‌کننده مجوز نباشد.
  2. غیرتجاری (Non-Commercial): استفاده از اثر برای مقاصد تجاری مجاز نیست.
    بدون محدودیت‌های اضافی: شما مجاز نیستید شرایط حقوقی یا تدابیر فناورانه‌ای اعمال کنید که دیگران را از انجام اموری که مجوز اجازه می‌دهد، منع کند.

مقالات این نشریه به‌صورت دیجیتال در سامانه LOCKSS آرشیو می‌شوند. این سامانه مجوز جمع‌آوری، نگهداری و ارائۀ واحد آرشیوی دسترسی را دارد.

سیاست سپرده‌گذاری (Repository Policy)

این نشریه به نویسندگان اجازه می‌دهد نسخه‌هایی از آثار خود را در مخازن سازمانی یا سایر مخازن سپرده‌گذاری کنند.

ناشر: دانشگاه جوزجان
عنوان نشریه: دیوان
ISSN: 2706-6428 | e-ISSN: 2707-7462

  1. ناشر به نویسندگان اجازه می‌دهد از نسخه نهایی منتشرشده مقاله (PDF ناشر) برای خودآرشیوی (وب‌سایت نویسنده) و/یا آرشیو در مخزن سازمانی پس از انتشار استفاده کنند.
  2. نویسندگان می‌توانند مقالات خود را در مخازن موضوعی عمومی و/یا تجاری خودآرشیوی کنند. هیچ دوره تحریمی (Embargo) وجود ندارد؛ با این شرط که منبع انتشار به‌درستی ذکر شده و پیوندی به صفحۀ اصلی نشریه یا DOI مقاله درج شود.
  3. نویسندگان می‌توانند نسخۀ چاپی مقاله را به‌صورت فایل PDF دانلود کرده و بدون محدودیت زمانی، نسخه‌هایی از مقاله را برای همکاران خود ارسال کنند.
  4. ناشر اجازه می‌دهد تمامی نسخه‌های مقاله (نسخۀ ارسالی، نسخۀ پذیرفته‌شده و نسخۀ منتشرشده) بدون هیچ‌گونه تحریم زمانی در مخزن سازمانی یا هر مخزن دیگری به انتخاب نویسنده سپرده‌گذاری شود.